mítkommen
1) прыхо́дзіць, прыбыва́ць, ісці́ (разам з кім
2)
mítkommen
1) прыхо́дзіць, прыбыва́ць, ісці́ (разам з кім
2)
mítkönnen
da kann ich nicht mit я не магу́ пайсці́ ра́зам [з ва́мі]; я гэ́тага не разуме́ю, гэ́та для мяне́ зана́дта ця́жка
mítkriegen
1)
2) зразуме́ць, засво́іць
Mítlaut
Mítläufer
1)
2)
Mítleid
~ mit
mítleiden
mítleidenswert, mítleidenswürdig
mítleidig
mítleidlos, mítleidslos