Verbum

Schlaf m -(e)s сон;

im ~ у сне;

éinen léisen ~ háben чу́тка [чу́йна] спаць;

éinen fésten ~ háben мо́цна спаць;

sich (D) den ~ aus den Áugen réiben* праціра́ць во́чы пасля́ сну;

in ~ fállen* [sínken*] засну́ць, пагрузі́цца ў сон;

aus dem ~ erwáchen прачну́цца;

j-n aus dem ~ schütteln раскату́рхаць каго́-н.;

ich fínde kéinen ~ мне не спі́цца;

den ~ des Geréchten schláfen* жарт. спаць сном пра́ведніка;

den éwigen ~ schláfen* спаць ве́чным сном

Schláfanzug m -(e)s, -anzüge (начна́я) піжа́ма

schláfen* vi спаць;

~ géhen* ісці́ спаць;

sich ~ légen кла́сціся ў ло́жак;

léise ~ чу́йна [чу́тка] спаць;

◊

wie ein Dachs [ein Múrmeltier] ~ спаць без про́сыпу [непрабу́дна];

schláfe wohl! спі спако́йна!

Schláfengehen:

vor dem ~ пе́рад сном

schlaff

1. a

1) вя́лы, сла́бы

2) абві́слы

2. adv сла́ба (нацягнуты і г.д.)

Schláffheit f -

1) вя́ласць, мля́васць, сла́басць

2) дру́зласць

Schláfgelegenheit f -, -en начле́г

Schlafíttchen n:

j-n am [beim] ~ néhmen* [kríegen] разм. схапі́ць каго́-н. за каўне́р; злаві́ць каго́-н. (на гарачым)

schláflos a бяссо́нны

Schláflosigkeit f - бяссо́нне