gégenteilig a проціле́глы [супрацьле́глы], адваро́тны;
~e Méinung проціле́глая [супрацьле́глая] ду́мка
gégenteils adv у адваро́тным вы́падку
gegenüber prp (D) ставіцца часцей пасля назоўніка:
1) насу́праць;
dem Háuse ~ насу́праць до́ма
2) у адно́сінах да;
die Pflicht der Héimat ~ абавя́зак пе́рад радзі́маю
3) у параўна́нні з;
~ únserer Natúr у параўна́нні з на́шай прыро́дай
gegenüber=
аддз. дзеясл. прыстаўка, надае дзеясловам значэнне размяшчэння каго-н., чаго-н. насупраць чаго-н., а таксама значэнне адносін да чаго-н.: gegenüberliegen* ляжа́ць [знахо́дзіцца] насу́праць (каго-н., чаго-н.)
gegenüberliegen* аддз. vi (D) быць [мясці́цца] насу́праць
gegenüberliegend a проціле́глы, супрацьле́глы
gegenüberstehen* аддз. vi (D) процістая́ць, супрацьстая́ць
gegenüberstellen аддз. vt (D) проціпастаўля́ць, супрацьстаўля́ць;
j-n j-m ~ рабі́ць во́чную ста́ўку каго́-н. з кім-н.
Gegenüberstellung f -, -en
1) проціпастаўле́нне; супастаўле́нне, параўна́нне
2) юрыд. во́чная ста́ўка
Gégenverkehr m -s сустрэ́чны тра́нспарт [рух]