verführen I vt
1) зво́дзіць, спакуша́ць
2) намаўля́ць, баламу́ціць
verführen II vt пераво́зіць, выво́зіць (тавары ў другую краіну, у другі горад)
Verführer m -s, - спаку́снік, спакуша́льнік
verführerisch a спаку́слівы
Verführung I f -, -en пераво́з(ка), вы́ваз; гл. verführen II
Verführung II f -, -en спаку́са; збіва́нне з пра́вільнага шля́ху; спакушэ́нне
verfüttern vt ско́рмліваць (жывёле);
gróße Méngen von Fúttermitteln ~ расхо́даваць шмат ко́рму
Vergábe f -, -n перада́ча (заказаў), зда́ча падра́даў
vergáffen, sich (in A) разм. заляца́цца (да каго-н.), пакла́сці во́ка (на каго-н.)
vergaloppíeren, sich разм. заблы́твацца ў хлусні́; памыля́цца