stínkend a смярдзю́чы
2) перан. бры́дкі, агі́дны
stínkfaul a груб. надзвы́чай ляні́вы
stínkig a груб. пагардл. смярдзю́чы, бры́дкі
stínksauer a разм. (на́дта) засму́чаны, раззлава́ны
Stínkwut f - груб. дзі́кі шал, страшэ́нная раз’ю́шанасць
Stint m -s, -e ко́рушка (рыба)
Stipéndium n -s, -di¦en стыпе́ндыя;
~ bekómmen* атры́мліваць стыпе́ндыю
stíppen vt дыял. разм. мача́ць, абма́кваць
Stíppvisite [-vi-] кароткачасо́вае наве́дванне, каро́ткі візі́т
stirbt präs ад гл. sterben*