zúbilligen
1) дава́ць зго́ду, дазва́ляць, прызнава́ць
2) (
zúbilligen
1) дава́ць зго́ду, дазва́ляць, прызнава́ць
2) (
Zúbilligung
1) дазво́л, прызна́нне, зго́да
2) прысуджэ́нне
zúbinden
zúblasen
1) задзіма́ць
2)
zúbleiben
zúblinzeln
zúbringen
1) прыно́сіць, падно́сіць
2) право́дзіць (час)
3) (з намаганнем) зачыні́ць
Zúbringer
1) сро́дак тра́нспарту для падво́зкі пасажы́раў (да вакзала, аэрапорта, санаторыя
2) канве́ер
Zúbringerbetrieb
Zúbrot падзаро́бак прырабо́так