Verbum

verságen

1. vt

1) адмаўля́ць (у чым-н.);

j-m den Wunsch ~ адмо́віцца вы́канаць чыё-н. жада́нне

2) пазбаўля́ць, не дава́ць (чаго-н.);

j-m die Gelégenheit ~ пазба́віць каго́-н. магчы́масці;

das bleibt ihm verságt гэ́та яму́ не да́дзена

3) абяца́ць (танец, руку і г.д.);

ich bin für mórgen schon verságt мяне́ на за́ўтра ўжо́ запрасі́лі

2. vi

1) адмаўля́ць, адмаўля́цца служы́ць (пра сілы і г.д.);

der Mótor verságte мато́р адказа́ў

2) быць няздо́льным, не спраўля́цца;

vor der Áufgabe ~ не спра́віцца з зада́чай

Verságer m -s, -

1) няўда́ча, адмо́ўны вы́нік, няспра́ўнасць

2) адка́з (матора і г.д.)

3) вайск. асе́чка

4) той, хто не спра́віўся з чым-н., няўда́чнік

Versál [vεr-] m -s, -i¦en загало́ўная лі́тара

Versálbuchstabe m -ns і -n, -n загало́ўная лі́тара

versálzen

1) (part II versálzt і versálzen) vt перасалі́ць

2) (part II versálzen) перан. сапсава́ць (радасць), адбі́ць ахво́ту (да чаго-н.); разбуры́ць (планы);

j-m die Súppe ~ насалі́ць каму́-н.

versámmeln vt

1. збіра́ць, скліка́ць

2. ~, sich збіра́цца, канцэнтрава́цца (напр., пра войскі)

Versámmlung f -, -en сход; вайск. канцэнтра́цыя, збор;

éine ~ (áb)hálten* право́дзіць сход;

in [auf] der ~ spréchen* выступа́ць на схо́дзе;

éine órdentliche [áußerordentliche] ~ чарго́вы [нечарго́вы, надзвыча́йны] сход

Versámmlungsleiter m -s, - старшыня́ схо́ду

Versámmlungsort m -(e)s, -e

1) ме́сца схо́ду

2) збо́рны пункт

Versámmlungsplatz m -es, -plätze

1) ме́сца схо́ду

2) збо́рны пункт