verscháffen vt дастава́ць, здабыва́ць, набыва́ць;
j-m éine Stélle [Árbeit] ~ устро́іць на рабо́ту каго́-н.;
sich (D) Gewíssheit ~ упэўніцца ў чым-н.;
sich (D) etw. ~ дабі́цца [дасягну́ць] чаго́-н.;
sich (D) éinen Námen ~ набы́ць вядо́масць [папуля́рнасць]
verschálen vt абшалёўваць (дошкамі)
verschállen vi (s) заціха́ць, адгуча́ць
verschándeln vt разм.
1) абнясла́віць, знясла́віць
2) зняве́чыць, пашко́дзіць
verschánzen
1. vt вайск. умацо́ўваць, абко́пваць (пазіцыі)
2. ~, sich абко́пвацца, рабі́ць сабе́ ако́пы, умацо́ўвацца Verschánzung
f -, -en вайск. ако́пы, умацава́нне; палявы́я ўмацава́нні
verschárren vt зако́пваць (у зямлю)
verscháukeln vt разм. мець за ду́рня, ашу́кваць
verschämt a сарамлі́вы, нясме́лы;
~ tun* зрабі́ць засаро́млены вы́гляд
Verschämtheit f - сарамлі́васць, нясме́ласць