verrúßen vi (s) задымі́ць, абкуры́ць, заку́раць (пра сцены і г.д.)
verrútschen vi (s) ссо́ўвацца, спаўза́ць
verrücken vt перасо́ўваць, зруша́ць;
j-m den Kopf ~ затлумі́ць каму́-н. галаву́; збіць каго́-н. з тро́пу
verrückt a вар’яц́кі, звар’яце́лы;
j-n ~ máchen разм. даве́сці каго́-н. да вар’яц́тва;
er ist ganz ~ auf síe ён без па́мяці закаха́ны ў яе;
du bist wohl ~! разм. дык ты, му́сіць, звар’яце́ў [з глу́зду з’е́хаў]!
Verrückte sub m, f -n, -n вар’я́т, вар’я́тка
Verrücktheit f -, -en шале́нства, вар’яц́тва
verrühren vt разме́шваць, зме́шваць
Vers m -es, -e
1) верш (вершаваная мова, радок, страфа)
2) часцей pl ве́ршы;
geréimte ~e рыфмава́ныя ве́ршы;
etw. in ~e kléiden надава́ць чаму́-н. вершава́ную фо́рму
3) мале́нькі ве́ршык, ве́ршыкі;
sich (D) kéinen ~ daráus máchen разм. нічо́га не ця́міць у чым-н.
versáchlichen vt канкрэтызава́ць
versácken vi (s)
1) тапі́цца, ісці́ на дно (пра судна)
2) перан. загра́знуць (у заганах), зайсці́ ў тупі́к;
der Vórstoß versáckte вайск. наступле́нне захлыну́лася