verníchtend a знішча́льны (тс. пра крытыку, пра погляд);
éine ~e Níederlage знішча́льнае [канчатко́вае, по́ўнае] паражэ́нне
Verníchtung f -, -en знішчэ́нне, зніштажэ́нне, разбурэ́нне
verníedlichen vt прыхаро́шваць, замо́ўчваць хі́бы; прымянша́ць небяспе́ку
verníeten vt тэх. заклёпваць, заніто́ўваць нітава́ць
Verníetung f -, -en ні́та, заклёпка; заклёпванне
Vernúnft f - ро́зум, здаро́вы сэнс;
zur ~ bríngen* даве́сці да ро́зуму;
~ ánnehmen*, zur ~ kómmen* аду́мацца, прыйсці́ да ро́зуму
vernúnftbegabt a разу́мны, адо́раны ро́зумам
vernúnftgemäß a разу́мны (аб рашэнні)
vernúnftwidrig a неразу́мны, нелагі́чны, які́ супярэчы́ць здаро́ваму сэ́нсу
vernünfteln vi разм. мудрава́ць, мудраге́ліць