vermútlich
1. a магчы́мы, мажлі́вы, мярку́емы
2. adv магчы́ма, ма́быць, му́сіць
Vermútung f -, -en меркава́нне, здага́дка; падазрэ́нне;
éine ~ háben меркава́ць;
sich in ~en ergéhen* губля́цца ў здага́дках, стро́іць дапушчэ́нні;
wir sind nur auf ~en ángewiesen мы мо́жам то́лькі здага́двацца;
éine ~ fállen lássen* (выпадко́ва) вы́казаць дапушчэ́нне;
éiner ~ náchgehen* правяра́ць пра́вільнасць яко́га-н. дапушчэ́ння [падазрэ́ння]
vermútungsweise adv як мярку́ецца, магчы́ма
vernáchlässigen vt
1) грэ́баваць, пагарджа́ць (чым-н.), не звярта́ць ува́гі; не зважа́ць
2) занядба́ць, закі́нуць (напр., вучобу)
Vernáchlässigung f -, -en знява́га, знява́жлівае ста́ўленне (G – да каго-н.,чаго-н.)
vernágeln vt
1) забіва́ць цвіка́мі
2) падко́ўваць (каня);
er ist wie vernágelt разм. ён дурны́ як пень
vernárben vi (s) заго́йвацца, зарубцо́ўвацца;
die Wúnde vernárbt ра́на зарубцо́ўваецца
vernárrt a (in A) закаха́ны да вар’я́цтва (у каго-н.); захо́плены, прыва́блены (чым-н.)
vernáschen vt патра́ціць на прысма́кі [ласу́нкі]
vernébeln vt
1) вайск. ста́віць дымаву́ю засло́ну
2) аху́тваць тума́нам
3) перан. затума́ньваць;
die Hírne ~ затума́ньваць мазгі́