Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

verknéifen* vt разм. утры́млівацца (ад чаго-н.);

sich (D) mit Mühe das Láchen ~ з ця́жкасцю ўтрыма́цца ад сме́ху;

den Schreck ~ не выка́зваць стра́ху

verkníffen a:

ein ~er Mund (з’е́дліва) сці́снутыя гу́бы;

ein ~es Gesícht перакрыўлены [скрыўлены] (хі́трай усме́шкай) твар

verkníttern vt змяць, скамячы́ць

verknóten vt

1) завя́зваць вузло́м [у ву́зел]

2) перан. звя́зваць, аб’ядно́ўваць

verknöchern vi (s)

1) акасцяне́ць

2) закасцяне́ць

verknöchert a

1) акасцяне́лы

2) закасне́лы

verknúsen vt разм. трыва́ць, цярпе́ць

verknüpfen vt звя́зваць (вузлом); змацо́ўваць (часткі); перан. звя́зваць, аб’ядно́ўваць

Verknüpfung f -, -en

1) звя́званне (вузлом); змацава́нне

2) перан. су́вязь, аб’ядна́нне

verkóchen

1. vt разва́рваць

2. vi (s) разва́рвацца