Spítze I f -, -n вастрыё; ко́нчык; шпіль
2) вяршы́ня (гары); вершалі́на (дрэва)
3) но́сік (чаравіка)
4) галава́ (калоны)
5):
die ~n der Geséllschaft вяршкі́ грама́дства;
an der ~ des Staátes stéhen* стая́ць на чале́ дзяржа́вы;
j-n an die ~ stéllen паста́віць каго́-н. на чале́;
an die ~ séiner Bemühungen stéllen імкну́цца зрабі́ць што-н. у пе́ршую чаргу́;
die ~ der Produktión hálten* трыма́ць рэко́рд па вытво́рчасці чаго́-н.
6):
j-m die ~ bíeten* дава́ць адпо́р, ака́зваць супраціўле́нне каму́-н.;
éiner Sáche (D) die ~ ábbrechen* абясшко́дзіць што-н., пазба́віць спра́ву вастрыні́;
auf die ~ tréiben* даве́сці што-н. да кра́йнасці;
éine Sáche auf die ~ stéllen паста́віць што-н. дагары́ нага́мі
7):
fréie ~n с.-г. звышпла́навыя праду́кты, лі́шкі
Spítze II f -, -n кару́нкі;
~n klöppeln пле́сці [вяза́ць] кару́нкі
Spítzel m -s, - шпег, віж
spítzeln vi шпіёніць, віжава́ць
spítzen
1. vt завастра́ць, вастры́ць (аловак);
◊
die Óhren ~ навастры́ць ву́шы
2. ~, sich (auf A) настро́іцца, разлі́чваць (на што-н.);
er spitzt sich auf díeses Buch яму́ на́дта хо́чацца прачыта́ць [атрыма́ць] гэ́тую кні́гу
Spítzenerzeugnis n -ses, -se найле́пшы праду́кт, праду́кт найвышэ́йшай я́касці
Spítzenfahrer m -s, - спарт. лі́дэр го́нак
Spítzenklasse f -, -n спарт. экстракла́с
Spítzenklöpplerin f -, -nen кару́начніца
Spítzenkragen m -s, - кару́нкавы каўне́р