verfállen* vi (s)
1) прыхо́дзіць да заняпа́ду;
in éinen Féhler ~ памыля́цца;
auf den Gedánken ~ прыйсці́ да ду́мкі
2) слабе́ць (пра хворага)
3) фін. канча́цца (пра тэрмін);
der Wéchsel ist ~ тэ́рмін вэ́ксаля ско́нчыўся
4) (D) перахо́дзіць ва ўлада́нне (да каго-н.), дастава́цца (каму-н.);
er ist séinem Freund ganz ~ ён ца́лкам пад ула́дай [уплы́вам] свайго́ ся́бра
5) (D) быць асу́джаным (на смерць і г.д.)
6) (in A) упада́ць (у роспач і г.д.);
in Zorn ~ прыйсці́ ў лю́тасць, раз’ю́шыцца
Verfálstag m -(e)s, -e тэ́рмін плацяжу́
verfángen*
1. vi (bei D) ака́зваць уздзе́янне [ура́жанне], (уз)дзе́йнічаць (на каго-н.; пра сродкі, абяцанні)
2. ~, sich заблы́тацца (тс. у супярэчнасцях)
verfássen vt склада́ць, ствара́ць
Verfásser m -s, - а́ўтар, склада́льнік, ствара́льнік
Verfássung I f -, -en
1) канстыту́цыя
2) склада́нне, стварэ́нне
Verfássung II f -, -en настро́й, стан
verfássungsfeindlich a антыканстытуцы́йны
verfássungsmäßig, verfássungsrechtlich a канстытуцы́йны
verfássungswidrig a які́ супярэ́чыць канстыту́цыі, антыканстытуцы́йны