Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcefhiklmnoöpqstuüwyz-.
hi

Schéitelpunkt m -es, -e

1) матэм. вяршы́ня

2) перан. кульміна́цыя, зені́т

schéiten vt:

Holz ~ кало́ць дро́вы

Schéiterhaufen m -s, - во́гнішча, касцёр;

er músste den ~ bestéigen* яго́ спалі́лі на кастры́

schéitern vi (s)

1) разбіва́цца, цярпе́ць крушэ́нне (пра судна);

das Schiff schéiterte an éiner Sándbank су́дна се́ла на мель

2) не ўдава́цца, (па)цярпе́ць няўда́чу;

álle Hóffnungen sind geschéitert усе́ надзе́і пацярпе́лі крах;

an j-m ~ спарт. прайгра́ць каму́-н.

Schéitern n -s

1) крушэ́нне (судна)

2) права́л, крах, крушэ́нне; паражэ́нне;

zum ~ bríngen* прыве́сці да зры́ву, сарва́ць, расстро́іць (планы і г.д.)

Schéitholz n -es, -hölzer дро́вы; цу́рка

Schelf m, n -s, -e геагр. шэльф

Schélle I f -, -n

1) бразго́тка, звано́чак

2) апляву́ха

3) pl нару́чнікі; кайданы́;

j-m ~n ánlegen надзява́ць нару́чнікі [кайданы́] каму́-н.

4) гл. Schellen pl;

◊

jéder hat séine ~ у ко́жнага свае́ дзіва́цтвы, ко́жны па-сво́йму з’язджа́е з глу́зду ко́жны дурэ́е па-сво́йму

Schélle II f -, -n, Schélleisen n -s, - тэх. або́йма; скаба́; кля́мар

schéllen vi звані́ць