Mítbestimmung f -
1) пра́ва раша́ючага го́ласу
2) эк. рабо́чы кантро́ль; удзе́л рабо́чых у кірава́нні прадпрые́мствам
mítbeteiligt a які́ прыма́е ўдзе́л у чым-н. ра́зам з і́ншымі
Mítbeteiligte sub m, f -n, -n саўдзе́льнік, -ніца, супо́льнік, -ніца
Mítbewerber m -s, - прэтэндэ́нт; удзе́льнік (конкурсу, спаборніцтва)
Mítbewerbung f -, -en удзе́л у ко́нкурсе; сапе́рніцтва, канкурэ́нцыя; спабо́рніцтва
Mítbewohner m -s, - сужы́цель; той, хто суме́сна [ра́зам] пражыва́е
mítbringen* vt прыно́сіць [прыво́дзіць, прыво́зіць] з сабо́й
Mítbürger m -s, - суграмадзяні́н, суайчы́ннік
Míteigentum n -(e)s, -tümer грама́дская [калектыўная] ула́снасць
Míteigentümer m -s, - гл. Mitinhaber