schéinbar
1.
2.
1) віда́ць
2) зне́шне, для ві́ду;
er hörte ~ áufmerksam ён прытвара́ўся, што слу́хае ўва́жліва
schéinbar
1.
2.
1) віда́ць
2) зне́шне, для ві́ду;
er hörte ~ áufmerksam ён прытвара́ўся, што слу́хае ўва́жліва
Schéinbarkeit
Schéinbild
Schéinblüte
schéinen
schéinen
es scheint mir… мне здае́цца…;
er scheint únglücklich zu sein ён здае́цца нешчаслі́вым
Schéinerfolg
schéinheilig
Schéinheiligkeit
Schéinregierung