veréinen
1.
1) аб’ядно́ўваць, злуча́ць
2) спалуча́ць (у сабе)
2. ~, sich аб’ядно́ўвацца, злуча́цца (у агульную арганізацыю, фірму
veréinen
1.
1) аб’ядно́ўваць, злуча́ць
2) спалуча́ць (у сабе)
2. ~, sich аб’ядно́ўвацца, злуча́цца (у агульную арганізацыю, фірму
veréinfachen
vereinfacht
ein ~es Verfáhren
Veréinfachung
veréinheitlichen
Veréinheitlichung
veréinigen
1. аб’ядно́ўваць, гуртава́ць, злуча́ць, сканцэнтро́ўваць;
die Macht in éiner Hand ~ аб’ядна́ць ула́ду ў адны́х рука́х;
die méisten Stímmen auf sich ~ сабра́ць бо́льшасць галасо́ў (пры галасаванні)
2. ~, sich
1) гуртава́цца, ядна́цца
2) спалуча́цца, сумяшча́цца;
sólche Táten ~ sich nicht mit séinen Wórten такі́я ўчы́нкі не сумяшча́юцца з яго́ сло́вамі
veréinigt
1.
~e Ábkommen суме́сныя пагадне́нні
2.
Veréinigung
veréinnahmen