Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

schmúnzeln vi - (кры́ва) усміха́цца

Schmúnzeln n -s, - (крыва́я) усме́шка

Schmus m -es разм.

1) (пуста́я) балбатня́, лухта́;

~ máchen [réden] вярзці́ глу́пства; ≅ загаво́рваць зу́бы

2) ліслі́васць, падлі́званне

schmúsen vi разм.

1) балбата́ць, вярзці́ лухту́ [абы-што́]

2) падлабу́ньвацца (да каго-н.); ліслі́віць

Schmutz m -es

1) гразь, бруд, сме́цце;

leicht ~ ánnehmen* быць ма́ркім, бру́дзіцца

2) сло́та, хлюпо́та

3) перан. гразь, га́дасць, брыдо́та, паску́дства;

in den ~ zíehen* мяша́ць з гра́ззю;

◊

den ~ aus der Stúbe fégen выно́сіць сваё сме́цце на чужы́ падво́рак;

j-n mit ~ bewérfen* абліва́ць гра́ззю каго́-н., чарні́ць каго́-н.;

in den ~ tréten* уто́птваць у гразь

schmútzabweisend a смеццеадво́дны гразенепрыма́льны

schmútzen vi

1) пэ́цкаць, бру́дзіць

2) пэ́цкацца, бру́дзіцца, быць ма́ркім

Schmútzfink f -en і -s, -en разм. му́рза, неаха́йны (чалаве́к)

schmútzig a

1) бру́дны, неаха́йны

2) гра́зкі

Schmútzliteratur f - парнаграфі́чная літарату́ра