Ábhaltung
1) перашко́да, затры́мка
2) правядзе́нне (сходу, заняткаў
Ábhaltung
1) перашко́да, затры́мка
2) правядзе́нне (сходу, заняткаў
ábhandeln
1) вытарго́ўваць
2) абмярко́ўваць
abhánden:
~ kómmen
Ábhandlung
Ábhang
stéiler ~ кру́ча, стро́ма, абрыў
ábhauen
1.
1) адсяка́ць, ссяка́ць, высяка́ць
2)
2.
hau ab!
ábhängen
ábhängig
1) зале́жны;
~e Réde уско́сная мо́ва;
~er Fall уско́сны склон
2) пака́ты, нахі́лены
Ábhängigkeit
in ~ geráten
ábhärmen sich
тужы́ць, смуткава́ць