náchweisen*
1. vt
1) дака́зваць, пацве́рдзіць (дакументальна, эксперыментальна)
2) (j-m) выкрыва́ць, абвінава́ціць (каго-н. у чым-н.);
j-m éinen Írrtum ~ абвінава́ціць каго́-н. у памы́лцы, паказа́ць каму́-н. памы́лку
3) (j-m) знайсці́, падшука́ць (каму-н. кватэру, работу шляхам пасрэдніцтва)
2. vi:
j-m mit dem Fínger ~ пака́зваць па́льцам усле́д каму́-н.
náchweislich
1. a даказа́льны
2. adv як дака́зана; бясспрэ́чна
Náchwelt f - зборн. нашча́дкі, пато́мства, бу́дучае пакале́нне
náchwerfen* vt кі́даць усле́д (што-н. каму-н.)
náchwiegen* vt правяра́ць вагу́, паўто́рна ўзва́жваць
náchwirken vi мець вы́нікі, праця́гваць дзе́йнічаць
Náchwirkung f -, -en вы́нік, эфе́кт;
~ áusüben дзе́йнічаць, мець вы́нік
náchwollen* vi (D) разм. хаце́ць [збіра́цца] ісці́ сле́дам (за кім-н.)
Náchwort n -(e)s, -e паслясло́ўе
Náchwuchs m -es
1) маладня́к (аб лесе, аб жывёле)
2) падраста́ючае пакале́нне, зме́на
3) спарт. маладзёжная кама́нда