Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

uftauen vi (s) растава́ць, адтава́ць

ufteilen vt дзялі́ць, раздзяля́ць, падзяля́ць;

die rbeit ~ размярко́ўваць пра́цу

ufteilung f -, -en

1) падзе́л, дзяльба́

2) раздзе́л; размеркава́нне

uftischen vt

1) падава́ць, ста́віць на стол

2) раска́зваць (ба́йкі)

uftrag m -(e)s, -träge даручэ́нне; зада́нне; зака́з;

im ~e па даручэ́нні;

inen ~ ertilen даць даручэ́нне [зада́нне]

uftragen* vt

1) даруча́ць

2) падава́ць на стол

3) нано́сіць

4) зно́шваць;

dick ~ перабо́льшваць, згушча́ць фа́рбы

uftraggeber m -s, -

1) зака́зчык

2) юрыд. даве́рнік

uftragsgemäß adv зго́дна з зака́зам; у адпаве́днасці з даручэ́ннем

uftreiben* vt

1) узніма́ць (пыл)

2) дастава́ць; прыдба́ць

uftrennen vt распо́рваць