missbílligen vt
1) не ўхваля́ць, ганьбава́ць
2) адхіля́ць, не прыма́ць, не прызнава́ць
Míssbilligung f -, -en неўхвале́нне, асуджэ́нне, ганьбава́нне, непрызна́нне
Míssbrauch m -(e)s, -bräuche злоўжыва́нне;
mit etw. (D) ~ tréiben* злоўжыва́ць чым-н.
missbráuchen vt злоўжыва́ць (чым-н.), вы́карыстаць у злачы́нных мэ́тах (каго-н., што-н.)
missdéuten vt няпра́вільна [скажо́на] вытлума́чваць
Míssdeutung f -, -en няпра́вільнае [скажо́нае] тлумачэ́нне; pl плёткі, перасу́ды
míssen vt абыхо́дзіцца без чаго́-н., не мець чаго́-н.; адчува́ць адсу́тнасць чаго́-н.;
j-n [etw.] leicht ~ лёгка абысці́ся без каго́-н., чаго́-н.
Mísserfolg m -(e)s, -e няўда́ча, права́л;
~ háben цярпе́ць няўда́чу [права́л]
Míssernte f -, -n неўраджа́й, недаро́д
Míssetat f -, -en уст. злачы́нства, грэх;
éine ~ begéhen* [vollbríngen*] зрабі́ць злачы́нства; саграшы́ць