verbítten
sich (
ich verbítte mir díesen Ton прашу́ не размаўля́ць са мной такі́м то́нам
verbítten
sich (
ich verbítte mir díesen Ton прашу́ не размаўля́ць са мной такі́м то́нам
verbíttern
Verbítterung
verblássen
sein Stern ist verblásst яго́ зо́рка закаці́лася
Verbléib
1) месцазнахо́джанне
2) знахо́джанне (на пасадзе)
verbléiben
bei séiner Méinung ~ заста́цца пры сваёй ду́мцы;
es dabéi ~ lássen
mit bésten Grüßen verbléibe ich… шлю сардэ́чнае прывіта́нне і застаю́ся Ваш… (у канцы ліста)
Verbléiben:
dabéi muss es sein ~ háben няха́й так і застае́цца
verbléichen
1) паблядне́ць, збяле́ць; паліня́ць
2)
verblénden
1) асляпля́ць; уво́дзіць у зман;
sich durch
2)
3) абліцо́ўваць
Verbléndung
1) асляпле́нне, уво́д у зман
2)