Entschéidungsbefugnis
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
Entschéidungskampf
entschéidungsvoll
entschíeden
1.
1) рашу́чы, пэўны
2) выраша́льны
2.
1) рашу́ча
2) безумо́ўна;
aufs Entschíedenste [aufs entschíedenste] рашу́чым чы́нам; безумо́ўна
Entschíedenheit
éine gróße ~ an den Tag légen праяві́ць [паказа́ць] вялі́кую рашу́часць
entschláfen
1) засына́ць
2) скана́ць, паме́рці
entschléiern
1) адкрыва́ць, здыма́ць вэ́люм
2) выкрыва́ць (тайну і да т.п.)
entschlíeßen
~, sich (für
er kann sich dazú nicht ~ ён не мо́жа на гэ́та рашы́цца
Entschlíeßung
entschlóssen
er ist zu állem ~ ён гато́вы на ўсё;
fest ~ sein быць по́ўным рашу́часці