Verbum

ántragsgemäß a зго́дна з прапано́вай

Ántragsteller m -s, - заяўнік, про́сьбіт

Antrazít m -s антрацы́т

ántreffen* vt

1) заспява́ць, знахо́дзіць;

er ist níemals ánzutreffen яго́ ніко́лі не заста́неш (до́ма)

2) сустрака́ць

ántreiben*

1. vt

1) падганя́ць, прыспе́шваць

2) прыво́дзіць у рух (машыну)

3) заахво́чваць; застаўля́ць; прымуша́ць, падахво́чваць;

die Not treibt ihn dazú an патрэ́ба застаўля́е яго́ пайсці́ на гэ́та

4) прыганя́ць, прыно́сіць цячэ́ннем

2. vi (s)

1) (часцей ángetrieben kómmen*) прыплыва́ць

2) пуска́ць расткі́

Ántreiber m -s, -

1) нагля́дчык; паго́ншчык

2) падбухто́ршчык

3) тэх. кулачо́к

ántreten*

1. vt пачына́ць, распачына́ць;

éine Réise ~ вы́правіцца ў падаро́жжа;

ein Amt ~ прыступі́ць да выкана́ння службо́вых абавя́зкаў;

den Úrlaub ~ ісці́ ў адпачы́нак [во́дпуск]

2. vi (s)

1) (zu D) падрыхтава́цца (да чаго-н.)

2):

~! (каманда) станаві́ся!

3) (gegen A) спарт. вы́ступіць (супраць каго-н.)

4) пачына́ць рух;

mit dem línken Fuß ~ пачына́ць з ле́вай нагі́

Ántrieb m -(e)s, -e

1) падахво́чванне, сты́мул;

aus éigenem ~ добраахво́тна, па ўла́снаму пачы́ну

2) тэх. пры́вад, перада́ча, ця́га

Ántritt m -(e)s, -e

1) пача́так; надыхо́д

2) уступле́нне (на пасаду)

ántun* vt

1) надзява́ць; апрана́ць

2) учыня́ць, рабі́ць;

j-m etw. ~ рабі́ць каму́-н. лі́ха;

j-m Éhre ~ ака́зваць го́нар каму́-н.