schwíndelnd
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuschwínden
1) змянша́цца, зніка́ць
2) усыха́ць, збяга́цца (пра тканіну)
Schwíndler
schwíndlig, schwíndelig
mir wúrde ~ у мяне́ закружы́лася галава́
Schwíndsucht
galoppíerende ~ скараце́чныя сухо́ты;
geschlóssene [óffene] ~ закры́тая [адкры́тая] фо́рма туберкулёзу
schwíndsüchtig
Schwínge
1) махаво́е пяро (у птушак)
2)
die ~n entfálten распасце́рці кры́лы (
schwíngen
1.
1) маха́ць, разма́хваць;
die Wáffen ~ пагража́ць збро́яй
2)
2.
3. ~, sich
1) узлята́ць
2) (über
sich aufs Pferd ~ уско́чыць на каня́
3) (auf
Schwíngung
1) гайда́нне, хіста́нне, вага́нне; вібра́цыя
2) абарачэ́нне, абаро́т
Schwips
éinen ~ háben быць пад ча́ркай [му́хай]