Ánstand
1) прысто́йнасць, до́брыя паво́дзіны
2) вага́нні; затры́мка
Ánstand
1) прысто́йнасць, до́брыя паво́дзіны
2) вага́нні; затры́мка
ánstandshalber
ánstandslos
ánstarren
anstátt
1.
2.
anstátt dass заме́ст таго́, каб; не каб
ánstauen
1.
2. ~, sich збіра́цца (аб вадзе)
ánständig
1) прысто́йны, нале́жны
2)
ein ~ es Áuskommen неблагі́ [до́бры] заро́бак
Ánständigkeit
ánstäuben
ánstechen
1) нако́лваць, начапля́ць
2) падбухто́рваць, задзява́ць, спакуша́ць
3)
ángestochen kómmen
ángestochen sein
4) пачына́ць бо́чку (піва, віна)
5) пуска́ць у ход [эксплуата́цыю]