Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

kénntlich a прыкме́тны;

~ máchen (durch A) 1) адзнача́ць, выдзяля́ць (чым-н.); 2) паве́даміць (як-н.)

Kénntnis f -, -se

1) ве́данне;

~ néhmen* von etw. (D) прыма́ць што-н. да ве́дама;

j-n (von D) in ~ sétzen даве́сці да ве́дама каго́-н. (аб чым-н.);

aus éigener ~ на ўла́сным во́пыце

2) pl ве́ды, эруды́цыя;

über ~se verfügen мець ве́ды;

séine ~se in Frémdsprachen sind gut яго́ ве́ды заме́жных мо́ў до́брыя

Kénntnisnahme f - прыня́цце да ве́дама, азнаямле́нне

kénntnisreich a дасве́дчаны, адукава́ны, з вялі́кімі ве́дамі

Kénnwert m -(e)s, -e

1) пака́зчык, характары́стыка

2) тэхні́чныя да́ныя [пака́зчыкі]

Kénnwort n -(e)s, -wörter паро́ль, про́пуск

Kénnzeichen n -s, -

1) прыкме́та

2) (умо́ўны) знак

kénnzeichnen неаддз. vt

1) адзнача́ць, ме́ціць (тавары і г.д.)

2) характарызава́ць;

díese Prozésse ~ únsere Epóche гэ́тыя працэ́сы характарызу́юць на́шу эпо́ху;

gekénnzeichnet wérden азнаменава́цца, адзна́чыцца

kénnzeichnend a характэ́рны, тыпо́вы

Kénnzeichnung f -, -en

1) абазначэ́нне

2) характары́стыка