kéimen vi
1) пуска́ць па́расткі
2) перан. узніка́ць, нараджа́цца, развіва́цца
Kéimfähigkeit f - бат., с.-г. усхо́джасць
kéimfrei a
1) стэры́льны, стэрылізава́ны
2) бяспло́дны
Kéimling m -s, -e
1) біял. заро́дак, эмбрыён
2) бат. па́растак, флянс
Kéimprobe f -, -n с.-г. праве́рка на ўсхо́джасць
Kéimprüfung f -, -en с.-г. праве́рка на ўсхо́джасць
Kéimzelle f -, -n біял. заро́дкавая [эмбрыяна́льная] кле́тка
kein m (f kéine, n kein, pl kéine без наз.: m kéiner, f kéine, n kéin(e)s, pl kéine) не; ніво́дзін, ніякі, ніхто́;
auf ~en Fall ні ў я́кім ра́зе;
ich hábe ~ Heft у мяне́ няма́ сшы́тка;
um ~en Preis ні за што на све́це
kéinerlei a inv нія́кі;
auf ~ Wéise нія́кім чы́нам
kéinerseits adv ніадку́ль, ні з аднаго́ бо́ку