verblássen
sein Stern ist verblásst яго́ зо́рка закаці́лася
verblássen
sein Stern ist verblásst яго́ зо́рка закаці́лася
Verbléib
1) месцазнахо́джанне
2) знахо́джанне (на пасадзе)
verbléiben
bei séiner Méinung ~ заста́цца пры сваёй ду́мцы;
es dabéi ~ lássen
mit bésten Grüßen verbléibe ich… шлю сардэ́чнае прывіта́нне і застаю́ся Ваш… (у канцы ліста)
Verbléiben:
dabéi muss es sein ~ háben няха́й так і застае́цца
verbléichen
1) паблядне́ць, збяле́ць; паліня́ць
2)
verblénden
1) асляпля́ць; уво́дзіць у зман;
sich durch
2)
3) абліцо́ўваць
Verbléndung
1) асляпле́нне, уво́д у зман
2)
verblíchen
verblöden
verblúten
das Herz verblútet сэ́рца абліва́ецца крывёю