Verwéichlichung f -, -en распе́шчанасць
verwéigern vt адмаўля́ць (у чым-н.); адхіля́ць (просьбу);
éinen Beféhl ~ вайск. не падпара́дкавацца зага́ду;
jéde Ántwort ~ адмо́віцца адка́зваць (на пытанні)
Verwéigerung f -, -en адмо́ва (зрабіць што-н.)
verwéilen vi знахо́дзіцца, быць, затры́млівацца;
bei éinem Gedánken ~ спыні́цца на ду́мцы
Verwéis I m -es, -e заўва́га, вымо́ва;
j-m éinen ~ ertéilen [gében*] аб’яві́ць [зрабі́ць] каму́-н. вымо́ву [заўва́гу];
éinen ~ éinstecken разм. вы́слухаць заўва́гу;
éinen ~ lösen [tílgen] зняць вымо́ву [заўва́гу]
Verwéis II m -es, -e спасы́лка (на арыгінал, кнігу і г.д.)
verwéisen* I vt (j-m) рабі́ць вымо́ву [заўва́гу] (за што-н., каму-н.)
verwéisen* II vt
1) (an A) адсыла́ць (каго-н. да каго-н.)
2) (auf A) адасла́ць (каго-н. да чаго-н.)
3) (G) высыла́ць, выганя́ць (з краіны)
4) спарт. выдаля́ць (з поля)