Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcdeghiloöpuvw-.
bghiklnrstx

Vertrágsverletzung f -, -en парушэ́нне дагаво́ру

Vertrágsverpflichtung f -, -en абавяза́цельства, яко́е выцяка́е з дагаво́ру

vertrágswidrig a які́ супярэ́чыць дагаво́ру

vertráuen vi (D) давяра́ць, ве́рыць (каму-н., чаму-н.)

Vertráuen n -s даве́р (auf, in A, zu D – да каго-н., да чаго-н.);

im ~ па сакрэ́це, канфідэнцы́йна;

im ~ geságt памі́ж на́мі ка́жучы;

j-m, éiner Sáche (D) ~ schénken; zu etw. (D) ~ háben [hégen] адчува́ць [мець] даве́р да каго́-н., чаго́-н.;

zu j-m ~ fássen прася́кнуцца даве́рам да каго́-н.;

er erwéckt ~ ён выкліка́е даве́р да сябе́;

sein ~ in j-n, in etw. (A) sétzen усклада́ць надзе́ю на каго́-н., што-н.;

sich in j-s ~ schléichen* [stéhlen*] укра́сціся [уце́рціся] у даве́р да каго́-н.

Vertráuensabstimmung f -, -en галасава́нне па пыта́нні аб даве́ры

Vertráuensbeweis m -es, -e до́каз [пасве́дчанне] даве́ру

Vertráuensbruch m -(e)s, -brüche парушэ́нне даве́ру

Vertráuensfrage f -, -n пыта́нне аб даве́ры

Vertrauensmann m -(e)s, -leute і -männer даве́раная асо́ба