verblüffen vt (mit D, durch A) ашаламля́ць, азада́чваць, мо́цна ўра́жваць;
lass dich nicht ~! не бянтэ́жся!, не хвалю́йся!
verblüffend a ашаламля́льны
verblüfft a збі́ты з панталы́ку, азада́чаны, ашало́млены, ура́жаны (von D – чым-н.)
Verblüfftheit, Verblüffung f - (мо́цнае) здзіўле́нне, азада́чанасць
verblühen vi (s) адцвіта́ць, вя́нуць;
er ist beréits verblüht разм. ён ужо́ зліняў [знік]
verblümt
1. a іншасказа́льны, завуалява́ны, прыхава́ны
2. adv:
~ spréchen* гавары́ць намёкамі, намяка́ць
verbócken vt разм. папсава́ць, сапса́ваць
verbóhren
1. vt няпра́вільна прасвідрава́ць
2. ~, sich:
sich in éine Ánsicht ~ (за)упа́рціцца ў чым-н.
verbóhrt a упа́рты, цвердало́бы
Verbóhrte sub m, f -n, -n упа́рты, -тая