scharf
1. a во́стры
2) рэ́зкі, прані́злівы
3) е́дкі
4) во́стры, то́нкі (пра слых)
5) мо́цны (пра акуляры);
~e Patrónen баявы́я патро́ны [набо́і];
ein ~er Schuss тра́пны стрэл;
auf j-n [auf etw.] ~ sein мо́цна ціка́віцца кім-н. [чым-н.]; разм. пра́гнуць, мо́цна хаце́ць [жада́ць] (чаго-н.), ква́піцца (на што-н.)
2. adv
1) во́стра (навастрыць)
2) дакла́дна; ува́жліва; пі́льна;
~ bewáchen пі́льна ахо́ўваць
3) рашу́ча; рэ́зка; энергі́чна;
~ dúrchgreifen* прыня́ць рашу́чыя ме́ры;
~ máchen падбухто́рваць, ве́сці кампа́нію супро́ць каго́-н.
Schárfblick m -s прані́клівасць, дальнаба́чнасць
Schárfeinstellung f фота наво́дка на рэ́зкасць
schárfgeladen a вайск. зара́джаны баявы́м патро́нам
schárfkantig a з во́стрымі края́мі
Schárfmacher m -s разм. падбухто́ршчык
Schárfrichter m -s, - кат
Schárfschütze m -n, -n сна́йпер, выда́тны страло́к