verstóßen*
1. vi (gegen A) (па)грашы́ць (супраць чаго-н.), паруша́ць (што-н.)
2. vt выганя́ць, адхіля́ць, вырака́цца (каго-н.)
verstört a разгу́блены, збянтэ́жаны, напало́ханы
Verstörtheit f - разгу́бленасць, спо́лах, збянтэ́жанасць
verstrágsgemäß, verstrágsmäßig
1. a дагаво́рны, адпаве́дны дагаво́ру
2. adv паво́дле дагаво́ру
verstréichen* I vt зама́зваць (шчыліны)
verstréichen* II vi (s) прахо́дзіць, міна́ць (пра час)
verstréuen vt рассы́паць, раскі́даць, рассе́йваць
verstrícken
1. vt (in A) заблы́тваць, уця́гваць (каго-н. у непрыемную справу)
2. ~, sich (in A) заблы́тацца (у супярэчнасцях і г.д.); ублы́тацца ў што-н.
Verstríckung f -, -en
1) збег абста́він
2) перан. канфлі́кт, калі́зія
verstúmmen vi (s)
1) аняме́ць, зняме́ць
2) змо́ўкнуць (пра музыку, галасы)