Schub I m -(e)s, Schübe
1) штуршо́к, зрух;
mit éinem ~ зра́зу, адра́зу, адны́м рыўко́м;
j-m éinen ~ gében* падпіхну́ць [зру́шыць] каго́-н. з ме́сца
2) тэх. зрух; зрэз
3) буд. распо́р
Schub II m -(e)s, Schübe па́ртыя, гру́па (часцей: арыштаваных, палонных);
auf den ~ bríngen* вы́слаць эта́пам
Schúbfach n -(e)s, -fächer шуфля́да
Schúbkarren m -s, - вазо́к, та́чка
Schúblade f -, -n гл. Schubfach
Schubs m -es, -e дыял. штуршо́к, вы́спятак;
j-m éinen ~ gében* 1) штурхну́ць каго́-н.; 2) перан. падштурхну́ць каго́-н.; прыму́сіць каго́-н. дзе́йнічаць
schúbsen vt дыял., разм. штурха́ць
Schuft m -es, -e падлю́га, няго́днік
schúften vi працава́ць не разгіна́ючы спі́ны, (і)рва́ць жы́лы