ándrängen
1.
2.
3. ~, sich то́ўпіцца; прыціска́цца
ándrängen
1.
2.
3. ~, sich то́ўпіцца; прыціска́цца
ándre, ándere
únter ~m сяро́д і́ншага, між і́ншым;
nichts ~es між і́ншым, у прыва́тнасці
ándrehen
1) прыкру́чваць
2) заво́дзіць (матор)
3) уключа́ць (святло, радыё)
ándringen
1) наступа́ць, напіра́ць (на каго
2)
ándringlich
ándrohen
sie dróhen die Ánwendung von Gewált an яны́ пагража́юць прымяні́ць сі́лу
Ándrohung
~ von Wáffen пагро́за збро́яй
Ándruck
ándrücken
ánecken
1) вы́цяцца (аб рог чаго
2) (h, s)