Verbum

Versénkung f -, -en

1) апуска́нне

2) затапле́нне (судна)

3) тэатр. люк;

◊

in der ~ verschwínden* зні́кнуць (з вачэй); сысці́ са сцэ́ны;

aus der ~ áuftauchen рапто́ўна з’яві́цца, уваскрэ́снуць

verséssen a апанта́ны;

auf etw. (A) ~ sein быць апанта́ным у чым-н.

Verséssenheit f - апанта́насць, мо́цнае захапле́нне

versétzen

1. vt

1) перастаўля́ць, перамяшча́ць

2) пераса́джваць (дрэвы)

3) пераво́дзіць (вучняў у іншы клас)

4) перамяшча́ць (па службе)

5) закла́дваць (у ламбардзе)

6) нано́сіць (удар)

7) прыво́дзіць (у захапленне)

2. ~, sich:

sich in j-s Láge ~ увахо́дзіць у чыё-н. стано́вішча

Versétzung f -, -en размяшчэ́нне, перано́с, перастано́ўка

2) пераво́д (на новую працу);

~ in den Rúhestand звальне́нне ў адста́ўку

3) ссо́ўванне, зрух

Versétzungszeichen n -s, - муз. знак павышэ́ння [паніжэ́ння] то́ну

Versétzungszeugnis n -ses, -se пасве́дчанне аб перахо́дзе ў і́ншы клас

verséuchen vt заража́ць, насыла́ць по́шасць, атру́чваць (тс. перан.)

Verséuchung f -, -en заражэ́нне, атру́чванне (тс. перан.);

radioaktíve ~ заражэ́нне (баявы́мі) радыеакты́ўнымі рэ́чывамі

Vérsfuß [fεrs-] m -es, -füße літ. (вершава́ная) стапа́