Gemüt n -(e)s, -er
1) но́раў, хара́ктар, душа́;
ein Mensch von ~ разм. душа́-чалаве́к;
~ háben быць до́брым [чу́лым]
2. pl грама́дская ду́мка;
die ~er áufregen [errégen] хвалява́ць грама́дскую ду́мку;
die errégten ~er beschwíchtigen [berúhigen] супако́йваць [супако́іць] усхвалява́ную грама́дскую ду́мку
gemütlich a
1) уту́льны
2) прые́мны, сардэ́чны;
nur ímmer ~! спако́йна!, не хвалю́йцеся!
Gemütlichkeit f -
1) уту́льнасць
2) прые́мнасць;
in áller ~ не спяша́ючыся, спако́йна;
da hört áber die ~ auf! гэ́та ўжо́ зана́дта!;
in Géldsachen hört die ~ auf прым. дру́жба дру́жбай, а гро́шы адда́й
gemütlos a бессардэ́чны, бязду́шны; абыя́кавы
Gemütlosigkeit f - бессардэ́чнасць, бязду́шнасць, абыя́кавасць
Gemütsart f -, -en тэмпера́мент, но́раў, хара́ктар
Gemütsbewegung, Gemütserregung f -, -en афе́кт; эмо́цыя, душэўнае перажыва́нне
gemütskrank a псіхічнахво́ры
Gemütslage f - гл. Gemütszustand
Gemütsruhe f - душэўны спако́й, ціхамі́рнасць;
in áller ~ спако́йна, ціхамі́рна