Gemüt n -(e)s, -er

1) но́раў, хара́ктар, душа́;

ein Mensch von ~ разм. душа́-чалаве́к;

~ hben быць до́брым [чу́лым]

2. pl грама́дская ду́мка;

die ~er ufregen [errgen] хвалява́ць грама́дскую ду́мку;

die errgten ~er beschwchtigen [berhigen] супако́йваць [супако́іць] усхвалява́ную грама́дскую ду́мку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)