Verbum

склад​^I м. (сховішча, месца складавання) Láger n -s, -; Spéicher m -s, - (свіран); Zentrálstelle f -, -n (база);

тава́рны склад Wárenlager n, Wárenspeicher m;

склад гато́вай праду́кцыі Fértigwarenlager n;

палявы́ склад вайск. Féldlager n;

склад боепрыпа́саў Munitiónslager n;

склад​^II м. грам. Sílbe f -, -n;

адкры́ты склад óffene Sílbe;

закры́ты склад geschlóssene Sílbe;

чыта́ць па склада́х sílbenweise lésen*

склад​^III м.

1. у розн. знач. (сукупнасць) Bestánd m -es, Bestände; Personálbestand m (асабовы);

склад ура́да Zusámmensetzung der Regíerung;

асабо́вы склад Personálbestand m; Personál n -s, -e (бальніцы); Belégschaft f -, -en (калектыў завода і г. д.);

склад выкла́дчыкаў Léhrkörper m -s, -;

склад кама́нды спарт. die Mánnschafts¦aufstellung f -, -en;

у по́ўным складзе vóllzählig;

быць у складзе дэлега́цыі éiner Delegatión ángehören;

сацыя́льны склад soziále Zusámmensetzung;

2. кніжн. (характар) Verfássung f -, Bescháffenheit f -;

склад ро́зуму Mentalität f -, Géistesrichtung f -, Géistesbeschaffenheit f -, Dénkart f -;

склад хара́ктару Charákterbeschaffenheit [ka-] f;

людзі асаблі́вага складу Ménschen von besónderem Schlág;

чалаве́к друго́га складу ein Mensch aus ánderem Holz;

3. (фізічны выгляд) Körperbau m -(e)s, Körperbeschaffenheit f -; Gestált f -;

ён мо́цнага складу er ist kräftig gebáut; er hat éine kräftige Gestált;

4. лінгв.:

сло́ўнікавы склад Wórtbestand m -(e)s;

лексі́чны склад мо́вы lexikálischer Spráchbestand

складава́ць гл. складзіраваць

склада́емае н. матэм. гл. складнік 2.

склада́льнік м. (аўтар) Verfásser m -s, -

складаназале́жны грам.:

складаназале́жны сказ Sátzgefüge n -s, -

складаназлу́чаны грам.:

складаназлу́чаны сказ Sátzverbindung f -, -en

складанакве́ткавыя складанакве́ткавыя мн. бат. Kórbblüter pl, Komposíten pl

склада́насць ж. Komplizíertheit f -, -en; мн.:

склада́насці Schwíerigkeiten pl