сваво́ліць
1. (рабіць па сваёй волі) éigenwillig [éigenmächtig, wíllkürlich] hándeln;
2. (гарэзаваць, дурэць) tólle [mútwillige] Stréiche máchen, Únfug tréiben
сваво́ліць
1. (рабіць па сваёй волі) éigenwillig [éigenmächtig, wíllkürlich] hándeln;
2. (гарэзаваць, дурэць) tólle [mútwillige] Stréiche máchen, Únfug tréiben
сваво́льнасць
сваво́льнік
сваво́льны
1. (гарэзлівы) áusgelassen, mútwillig;
2. (упарты, схільны да свавольства) éigensinnig, hártnäckig, stárrköpfíg; stur (
сваво́льства
1. (гарэзлівасць) Streich
2. (упартасць, непаслухмянасць) Éigensinn
Сва́зіленд
свалата́
1. (зброд) Gesíndel
2. (нягоднік) Lump
Сване́тыя
сва́рка
сварлі́васць