Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в е і л н о р у ’

скалясі́ць разм. durchwándern vt, durchstréifen vt; beréisen vt (аб’ездзіць);

скалясі́ць усю́ краі́ну das gánze Land durchstréifen

скамаро́х м.

1. гіст. Spíelmann m -s, -leute; Gáukler m -s, -;

2. перан. разм. Póssenreißer m -s, -, Spáßmacher m -s, -

скаме́чваць zerkníttern vt, zerknüllen vt, zusámmenballen vt

скампанава́ць zusámmenstellen vt, ánordnen vt, kombiníeren vt

скампілява́ць kompilíeren vt, (aus frémden Wérken) zusámmentragen* vt

скамплектава́ць vervóllständigen vt; ergänzen vt (дапаўняць); komplettíeren vt (тс. вайск.)

скампраметава́ць kompromittíeren vt, in Mísskredit bríngen*, in éine krítische Láge bríngen* (каго-н, што-н. A);

скампраметава́ць сябе́ in Mísskredit kómmen* [geráten*]

скамяне́лы

1. геал. verstéinert, fóssil;

2. (нерухомы) erstárrt, starr; verstéinert

скамяне́ць

1. verstéinern vi (s), zu Stein wérden;

2. перан. erstárren vi (s); gefühllos wérden

скамячы́ць гл. скамечваць