Verbum

утрыма́нне​^II н. бухг. Ábzug m -(e)s, -züge (з чаго-н. von D), Éinbehaltung f -, -en;

утрыма́нне з зарпла́ты Geháltsábzug m;

пасля́ ўтрыма́ння пада́ткаў nach dem Stéuerabzug

утрыма́нне​^III н. (змесціва ў чым-н.) Gehált m -/e)s, -e; Prozéntsatz m -es, -sätze

утрыма́цца sich hálten*; sich fésthalten* аддз.; ánhalten* vi (пра надвор’е і г. д.); вайск. sich beháupten;

утрыма́цца ў сядле́ fest im Sáttel sítzen*;

не ўтрыма́цца на нага́х sich nicht auf den Béinen hálten können*, das Gléichgewicht verlíeren*

утрыма́ць​^I (не выпусціць, захаваць) hálten* vt, fésthalten* аддз. vt; béibehalten* vt, bewáhren vt;

утрыма́ць у па́мяці behálten* vt, im Gedächtnis bewáhren [behálten*];

утрыма́ць пазі́цыю вайск. die Stéllung beháupten;

2. (стрымаць; падавіць) zurückhalten* vt, unterdrücken vt; bändigen vt, zähmen vt; (утаймаваць);

яе́ нічы́м не ўтрыма́еш sie kann nichts hálten; da hálten sie kéine zehn Pférde (разм.);

3. (вылічваць) ábziehen* vt, zurückbehalten* vt; éinbehalten* vt

утрыма́ць​^II гл. утрымліваць ІІ

утры́млівацца​^I гл. утрымацца

утры́млівацца​^II зал стан да утрымаць ІІ

утры́мліваць​^I гл. утрымаць I

утры́мліваць​^II

1. (трымаць) hálten* vt, erhálten* vt; instánd [in Stand] hálten* (цэлым, не пашкоджаным);

утры́мліваць у чысціні́ sáuber hálten*;

утры́мліваць у до́брым ста́не in gúten Zustánd hálten*;

утры́мліваць пад а́рыштам in Haft hálten*;

2. (каго-н.) unterhálten* vt, unterstützen vt;

3. (мець у сваім складзе) enthálten*vt, éinschließen* vt; fássen vt;

утры́мліваць у сабе́ (уключаць) be¦ínhalten* vt;

руда́ ўтры́млівае шмат жале́за das Erz hat éinen hóhen Éisengehalt

утры́раванне н. кніжн. Übertréibung f -, -en