дугападо́бны bógenförmig, gekrümmt, gebógen
дуда́ ж. (інструмент) Dúdelsack m -(e)s, -säcke, Sáckpfeife f -, -n;
зайгра́ць на дудзе́ den Dúdelsack zum Klíngen bríngen*
дуда́к м. заал. гл. драфа
дуда́р м. муз. Dúdelsackpfeifer m -s, -; Bläser des Dúdelsacks, Sáckpfeifenspieler m -s, -, Schalméibläser m -s, -
дудзе́ць разм. auf der Schalméi spíelen, die Schalméi blásen*; pféifen* vi, dúdeln (на дудзе);
◊
дудзе́ць у адну́ дудку разм. ímmer mit dersélben Léier kómmen
ду́дка ж.
1. муз. Schalméi f -, -en; Róhrpfeife f -, -n; Schäferpfeife f -, -n;
2. марск. (боцманская), Signálpfeife f;
◊
скака́ць пад чыю-н. ду́дку nach j-s Pféife tánzen
дуду́каць разм. sich mit hálblauter [gedämpfter] Stímme unterhálten* [ein Gespräch führen];
бабу́лькі дуду́каюць за стало́м die Álten unterhálten sich hálblaut am Tisch
ду́жа прысл. разм. sehr, ǘbermäßig, áußerordentlich;
не то́е, каб ду́жа разм. nicht so sehr; nicht geráde ǘbermäßig [áußerordentlich];
не ду́жа nicht so sehr;
ду́жа прыго́жае дзяўчо́ ein sehr néttes Mädchen
ду́жасць ж. Kraft f -, Kräfte; Stärke f -, -n;
прыро́дная ду́жасць die natürliche Kraft;
гэ́та надало́ ёй ду́жасці das gab ihr (mehr) Kraft
ду́жацца разм. séine Kräfte méssen* (з кім-н. mit j-m D); спарт. ríngen* vi