дудзе́ць разм. auf der Schalméi spíelen, die Schalméi blásen*; pféifen* vi, dúdeln (на дудзе);
◊
дудзе́ць у адну́ дудку разм. ímmer mit dersélben Léier kómmen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)