Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

дух м.

1. (маральны настрой) Geist m -(e)s; Stímmung f -, -en; Mut m -(e)s (смеласць);

баявы́ дух Kámpfgeist m, Kámpfmoral f -;

стан духу Gemütsverfassung f -;

сабра́цца з духам Mut fássen; sich (D) ein Herz néhmen*;

падня́ць дух die Stímmung hében*;

па́даць духам den Mut verlíeren*;

2. (дыханне) Átem m -s;

пераве́сці дух Átem schöpfen [hólen];

у мяне́ дух займа́е mir stockt der Átem;

бе́гчы на ўве́сь дух die Béine in die Hand nehmen*;

3. (прывід, здань) Geist m -es, -er, Gespénst n -(e)s, -er;

◊

гавары́ць як на духу́ sich (D) etw. von der Séele réden

духаве́нства н. зборн. Géistlichkeit f -, Klérus m -;

бе́лае духаве́нства Wéltgeistlichkeit f;

чо́рнае духаве́нства Klóstergeistlichkeit f

духавы́ муз. Blas-;

духавы́я інструме́нты Blásinstrumente pl;

духавы́ арке́стр Blásorchester [-kɛs-] n -s, -;

духава́я стрэ́льба Lúftgewehr n -s, -e

духата́ ж. гл. дyxмень

духі́ мн. разм. Parfüm n -s, -e і -s, Parfum [-´fœ] n -s, -s;

карыста́цца духа́мі Parfüm benútzen;

духі́ па́хнуць прые́мна das Parfum riecht gut [ángenehm]

духме́нь ж.

1. Schwüle f -; drückende Hítze;

духме́нь пе́рад навальні́цай drückende Hítze vor dem Gewítter;

2. (цяжкое паветра) stíckige [verbráuchte] Luft;

у пако́і така́я духме́нь im Zímmer ist es so stíckig

духмя́насць ж. Duft m -(e)s, Düfte; Aróma n -s, -s і -ta; Wóhlgeruch m -(e)s, -gerüche;

духмя́насць кве́так Blúmenduft m

духмя́ны aromátisch, wóhlriechend, dúftend, dúftig; würzig;

духмя́ныя рэ́чывы Riechstoffe pl;

духмя́ныя тра́вы Gewürze pl, Gewürzkräuter pl;

духмя́ны гаро́шак бат. wóhlriechende Plátterbse, spánische Wícke

духо́ўка ж. Báckofen m -s, -öfen, Brátröhre f -, -n, Báckröhre f

духо́ўна прысл.;