Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в ж з л м н о р у ы э .’

а б г д ж й л м н п р т ў х ц ш э

дуб м.

1. (дрэва) Éiche f -, -n;

2. (матэрыял) Éichenholz n -es;

3. разм. (чалавек) Klotz m -es; stúrer Kerl;

◊

даць дуба ins Gras béißen

ду́бальт абл. Dóppel-

дубальто́вы

1. (падвойны) dóppelt, zwéifach;

дубальто́выя ра́мы Dóppelfenster pl;

2. (зброя) dóppelläufig; Zwíllings-

дубальто́ўка ж. разм. dóppelläufiges Gewéhr; Dóppelflinte f -, -n

ду́бам, ды́бам прысл., разм.:

станаві́цца ду́бам тс. перан. sich bäumen, sich auf die Hínterbéine stéllen;

конь станаві́ўся ду́бам das Pferd stéllte sich auf die Hínterbéine;

у мяне́ валасы́ ста́лі ду́бам mir sträubten sich die Háare, die Háare stánden mir zu Bérge

дуба́сіць разм.

1. (лупцаваць) (ver)prügeln vt, verdréschen* vt, vermöbeln vt, versóhlen vt; bímsen vt (разм.);

2. (біць па чым-н.) éinschlagen* vi, lósschlagen* vi, trómmeln vi (па чым-н. auf A)

дубе́ц м. Gérte f -, -n, Rúte f -, -n; Réitpeitsche f -, -n;

біць каго-н дубцо́м j-n mit éiner Rúte schlágen*

дубе́ць

1. (мерзнуць) fríeren* vi;

2. (цвярдзець) steif [starr] wérden, erstárren vi (s), hart fríeren*;

мо́края бялі́зна ху́тка дубе́е на хо́ладзе die násse Wäsche friert schnell steif

дуб’ё н. разм.

1. (палкі) (Éichen)stöcke pl;

2. перан. разм., груб. (людзі) Hólzköpfe pl, Stúrköpfe pl, Dúmmköpfe pl

дубі́льня ж. Gerberéi f -, -en