Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в г ж о т у ы э -.

б в г д ё ж з і й к л м н п р с т у ў ф х ц ч ш я

расшпілі́ць, расшпі́льваць áufknöpfen vt (гузікі); áufschnallen vt, lösen vt (спражку); aus¦einánder háken, áufhaken vt (гаплік)

расшту́рхаць

1. (натоўп людзей) aus¦einánder stoßen*; beiséite drängen; aus¦einánder drängen (тых, што б’юцца);

2. разм. гл. раскатурхаць

расшуме́цца разм. (stark) lärmen vi, viel Lärm máchen; Radáu máchen (скандаліць);

ве́цер расшуме́ўся der Wind braust

расшчабята́цца lánge zwítschern vi

расшчапі́ць

1. spálten vt, klein máchen;

2. (перастаць сціскаць) áufmachen vt, öffnen vt;

3. хім., фіз. spálten vt, zersétzen vt

расшчапле́нне н.

1. Zérspalten n -s, Zersplíttern n -s;

2. хім., фіз. Spáltung f -, -en;

расшчапле́нне а́тама Atómspaltung f, Kérnspaltung f

расшчапля́льнасць ж. фіз. Spáltbarkeit f -

расшчапля́цца

1. sich spálten, sich zersplíttern;

2. хім., фіз. sich zersétzen, sich spálten

расшчапля́ць гл. расшчапіць

расшчо́дрыцца fréigebig wérden